चैतमास हुरी चल्यो उजाड भयो मन
निस्ठुरीले छाडेर गई यस्तै बेला झन्
मोटरसाइकल चड्छे अचेल बस्छे महलमा
सायद मलाई छोडी उसले नभएर धन
संगै संगै गाउथेउ रोधी संगै जन्थेउ मेला
किन प्रभु मान्छे यहाँ यति स्वार्थी छन्